دانلود آهنگ عارف واریته | پاپ رومانتیک

تو را با دیگری دیدم که گرم گفتگو بودی
با و آهسته می‌رفتی سراپا محو و بودی
صدایت کردم و بر من چو بیگانه نگه کردی
شکستی عهد دیرین را گنه کردی گنه کردی
گناهت را نمی‌بخشم گناهت را نمی‌بخشم
سرم را روی زانویت گذاشتم دیگه گریه به من مهلت نمی‌داد
تو می‌خواستی که بگریزی هراسان ولی اشکم به تو فرصت نمی‌داد
چرا آمدی چرا آمدی آمدی باز بخندی به روز و روزگارم برای خنده تو دیگه اشکی ندارم
من از پشت غرور اشک دیدم که می‌خندی به روز و روزگارم
غرورم را به دست اشک دادم ولی رفتی تو مغرور از کنارم
چرا آمدی چرا آمدی آمدی باز بخندی به روز و روزگارم برای خنده تو دیگه اشکی ندارم
بی تو بر روی لبانم بوسه پژمرده گشته بی تو از این زندگانی قلبم آزرده گشته
بی تو ای دنیای شادی دلم دریای درد است چون کبوترهای غمگین نگاهم با تو سرد است
ای دلت دریاچه نور گر دلم را شکستی خاطراتم را به یاد آر هر جا بی من نشستی
مردم از دست تو دیگه بسه دورویی یا این رو یا آن کو چولو
دست به دست تو دست می‌کنی ز دستم می‌گریزی مثال یک آهو کوچولو
پریشون می‌کندم منو چون گیسویت از این سو به اون سو کوچولو
خدا رو دلم رو بازی گرفته دو چشم و دو ابرو کوچولو
ستاره‌های آسمون می‌دونند گل‌های سرخ دشتون می‌دونند که شبای مهتابی با من چه رازی داشتی
اگه یک بوسه می‌دادم دو بوسه جاش می‌ذاشتی حالا بگو نامهربون
چی شده باز بی وفایی سر وعده نمی‌آیی وقتی می‌گردی
زمانی می‌گنن به آدم دنیا فقط دو روزه آدمه آدم دلش می‌سوزه ای خدا ای خدا ای
آدم که به گذشته یک لحظه چشم می‌دوزه بیشتر دلش می‌سوزه ای خدا ای خدا ای
دنیا بقا نداره چشمش حیا نداره چشمش حیا نداره هیچکس وفا نداره
هیچکس و فا نداره هیچکس و فا نداره هیچکس و فا نداره هیچکس و فا نداره
همه چیم یار یار یار یار یار یار همه چیم یار
همه چیم یار یار قربون تو وای وای غیر تفنگم
سر شو های های پیش توام وای وای سحر بجنگم
همه چیم یار همه چیم یار همه چیم یار یار یار یار یار یار
کی می‌گه کی می‌گه دل خریدار نداره
کی می‌گه کی می‌گه دل یار یار نداره
کی می‌گه تو دنیا دیگه با ما کسی کار نداره
کی می‌گه دل پیر شده و گرمی بازار نداره
دل من تازه جوونی می‌کنه با جوونا همزبونی می‌کنه
تا می‌تونه مهربونی می‌کنه
کی می‌گه کی می‌گه دل خریدار نداره
کی می‌گه کی می‌گه گرمی بازار نداره
بی خبر یه روز اومد سر زد و رفت خواب بودم وقتی اومد در زد و رفت
اونی که نور امیده می‌گنند از خدا رسیده تو سیاهی شب من اون مثل صبح سپیده
اونی که سه حرفه اسمش اگه بشکنه طلسمش
من دوباره جون می‌گیرم اون نباشه من می‌میرم